از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام محمد تقی ، حضرت جواد الائمه (ع) – واویلتا ، واویلتا ، جواد الائمه »

واویلتا ، واویلتا ، جواد الائمه »
پروانه وار ، با اشک و آه ، می ریزه بال و پر

قلبش خونه ، بی سامونه ، از جفای همسر
براش موندن تو این دنیا عذابه

دلـش لـبریـز آه و التـهابـه
آخـه لب تشـنه یک جرعه آبه

می سوزه پیـکرش غریبونه ، خیلی حالش زار و پریشونه
عمریه که با گریه‌هاش هر شب ، روضه های مادرو می‌خونه

« واویلتا ، واویلتا ، جواد الائمه »
پر کشید از ، خاک غربت ، با دل پر خونش

اما هنوز ، روی خاکه ، پیکر گلگونش
کـبوتر ها در اوج مهـربونی

می سـاختند با پرای آسمونی
روی جسم آقامون سایه بونی

کبوتر های عاشق و بی تاب ، خـالی بود جاتون کنار ارباب
که سه روز پیکر پر از خونش ، بی کفن مونده بود زیر آفتاب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *