از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام محمد تقی ، حضرت جواد الائمه (ع) – معبود من خدای من ای حیّ داورم

معبود من خدای من ای حیّ داورم
دیگر به لب رسیده نفس های آخرم

همچون رضا به حجره ی در بسته جان دهم
در شهر غربت از پدرم ارث می برم

در بسته ، دل شکسته ، بدن خسته از ملال
این غم کجا برم که مرا کشت همسرم

ای امّ فضل می شنوی ناله ی مرا
یک جرعه آب چیست؟ که ریزی به حنجرم

رویم بود به قبله و چشمم بود به در
ای کاش نازنین پسرم بود در برم

طاقت نمانده تا بزنم دست و پا دگر
بهتر که دست و پا نزنم نزد مادرم

از سوز زهر و سوز عطش سوخت جان من
آبم نداد قاتل و شد آب پیکرم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *