از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام محمد تقی ، حضرت جواد الائمه (ع) – غرقِ ماتم (۲) گشته عالم، در عزای جواد لائمه (۲)

غرقِ ماتم (۲) گشته عالم، در عزای جواد لائمه (۲)
کرده زهرا، نـاله بر پا(۲) از برای جواد الائمه(۲)

یـوسف زهرا به سن نوجوانی گشته مسموم
می دهد جـان در میان حجرۀ در بسته مظلوم

در بهـار زندگی از عمر خود گردیده محروم
رفته از هـوش، گشته خاموش، ناله های جواد الائمه

فاطمه اولاد خـود را حالتی دلخسته بنگر
یوسفت در آه و افغان، بـا دل بشکسته بنگر

قتـلگاهش را میان حجرۀ در بسته بنگر
شد ز بیـداد، شهر بغداد، کربلای جواد الائمه (۲)

آرزوی دیـدن قبرش بود بر قلب زارم
دوست دارم سر گذارم روی قبـرش جان سپارم

من که امیدی به غیر از اهل بیت بـر کس ندارم
اعتقادم، اعتبـارم، از برای جواد الائمه

همچو جدش تشنه لب در بـین حجره دست و پا زد
از بـرای قطره آبی قاتل خود را صدا زد

هـر کنیزی ناله بر مظلومی ابن الرضا زد
شیون از خاک، شد بر افلاک، در سرایِ جواد الائمه (۲)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *