از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت امام محمد تقی ، حضرت جواد الائمه (ع) – دل را پر از ترنُّم یا ربَّنا کنید

دل را پر از ترنُّم یا ربَّنا کنید
آئینه وار خوبیُّ و بد را جدا کنید

توشه برای روز مبادا سَوا کنید
با کیمیا مس دل خود را طلا کنید

باب ُ الجواد واشده رو بر رضا کنید

حرف من و تو نیست نوا از نقاره هاست
این جودنامه تحفه ای از جانب رضاست

حالا که خنده بر لب سلطان ماسواست
غم از دل شکسته ی این نوکرش جداست

امشب مدینه شاهد تابیدن سَخاست
آری جواد آمده غوغا به پا کنید

جود ِ وجود آمد و هستی بها گرفت
آمد جواد و فرصت هر طعنه را گرفت

روی لب رئوف حرم خنده پا گرفت
تابید ماه و در بر خورشید جا گرفت

شهر مدینه با قدم او صفا گرفت
با این صفای ناب مدینه صفا کنید

آمد قرار سینه ی زار ِ پدر شود
سدّی برای طعنه و طوفان شر شود

خاک از نگاه معتبرش بارور شود
صحرای داغ با قدمش پر ثمر شود

سنگر برای حفظ بشر در خطر شود
در این حریم سینه ی افسرده جا کنید

افسرده ایم و غصّه شده بین سینه جا
خنده بر این لب و دل ما با تب آشنا

تب کرده ایم از غم هجران دلربا
تنها دوای ماست نگاه تو یا رضا

آقا بده حواله ی شش گوشه را به ما
امضاء برات دیدن کرب و بلا کنید

دردانه ی رئوف حرم یکّه تاز جود
هر کس که نوکریِّ تو را کرده برده سود

عشق تو ریشه کرده در این قلب و تار و پود
اصلاً اگر نگاه تو بر نوکرت نبود….

هرگز نمی نشست به لبهایم این سرود
بود و نبود من به فدای وِلا کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *