از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار میلاد امام جواد (ع) – از شبستان ولایت قمرى پیدا شد

از شبستان ولایت قمرى پیدا شد
از گلستان هدایت ثمرى پیدا شد

بحر موّاج کرم آمده در جوش و خروش
که ز دریاى عنایت گهرى پیدا شد

شب میلاد جواد است، ندا زد جبریل
کز پى شام مبارک سحرى پیدا شد

از افق ماه درخشان رجب داد نوید
که ز خورشید ولایت قمرى پیدا شد

مى رسد نکهت ریحان بهشتى به مشام
که ز «ریحانه» رضا را پسرى پیدا شد

سال ها بود پدر چشم به راه پسرى
که پسر آمد و نور بصرى پیدا شد

نام نیکوش محمّد، لقب اوست جواد
در صفات ملکوتى بشرى پیدا شد

دادخواهان جهان را ز پى دادرسى
خسرو دادرس دادگرى پیدا شد

مظهر زهد و فضیلت، که بدان گوهر پاک
علم نازد که مرا تاج سرى پیدا شد

مجلس آراسته مأمون ز بزرگان و رجال
که ز در کودک صاحب نظرى پیدا شد

پاسخ مجلسیان داد به هرگونه سؤال
کز همه برتر و شایسته ترى پیدا شد

سپر انداخته روباه صفت مدّعیان
زان که در بیشه دین شیر نرى پیدا شد

اى که در وادى حیرت شده اى سرگردان
غم مخور قافله را راهبرى پیدا شد

خرّم آن گل که ز هر سو به تماشاى رخش
صد چو من بلبل خونین جگرى پیدا شد

چو بدو رایحه جد گرامیش رسید
در دل از شوق وصالش شررى پیدا شد

چون به بغداد دو سرچشمه رسیدند به هم
خاک را لطف و صفاى دگرى پیدا شد

اى «رسا» شادى میلاد همایون جواد(علیه السلام)
طبع موجى زد و زیبااثرى پیدا شد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *