از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار میلاد امام جواد (ع) – عید میلاد است میلاد جواد بن الرضاست

عید میلاد است میلاد جواد بن الرضاست
خرم از رویش زمین و روشن از نورش فضاست

داد ذات کبریا ریحانه را ریحانه ای
کز شمیم روح بخش او دو عالم را صفاست

آمد آن ماهی که صد خورشید شد پروانه اش
تافت آن مشعل که نورش نور حسن ابتداست

نام نیکویش جواد آباء و ابنایش جواد
سربلند از بذل دست لطف او جود و سخاست

گرچه در برج ولایت گشته خورشید نهم
در حقیقت اولین نور جمال کبریاست

او جواد اهلبیت و ما گدای اهلبیت
کارما عجز و گدایی کار او لطف و عطاست

هر که در کویش گدا شد ما گدای کوی او
هرکه از راهش جدا شد راه ما از او جداست

تربتش بیت الّه و بیت الرسول است و بقیع
کاظمینش هم نجف هم سامرا هم کربلاست

حاجت ار داری بگو با او که نجل فاطمه است
درد اگر داری بیار اینجا که این ابن الرضاست

گرد راه کاظمینش خوشتر از مشک و عبیر
خاک زوار حریمش بهتر از آب بقاست

عرش و فرش و دوزخ و جنت به حکمش پایبند
آدم و حور و پری جن و ملک را پیشواست

آنکه فرمودش امام هشتمین روحی فداک
هر چه مدح من رسا باشد به وصفش نارساست

من نمی گویم خدا باشد ولی گویم که او
جلوه اش بی ابتدا و رحمتش بی انتهاست

صد چو عیسی آستان بوس حریمش با ادب
صد چو موسی خادم بیت الولایش با عصاست

بحر لطفش همچو بحر رحمت حق موج زن
دست جودش همچنان دست علی مشکل گشاست

ایکه دست سائلت باشد به فرق نه فلک
ایکه خاک زائرت درد دو عالم را دواست

دست من خالی است اما کفّه جود تو پر
کار من باشد گدایی کار تو جود و سخاست

من گدایم من گدایم تو جوادی تو جواد
جود از آن جواد است و گدایی از گداست

من نه جنت خواستم نه حور خواهم نه قصور
جنت و حور و قصور من فقط مهر شماست

بار معبودا تو می دانی که مرغ روح من
معتکف در کاظمین آن شه ارض و سماست

گر چه دورم از حریمش هست قبرش در دلم
سینه ام را از فروغش یک جهان نور و ضیاست

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *