امامت و رهبری، حاکمان زمان

امام جواد و حرم رسول خدا

«حسین مکاری» یکی از یاران امام جواد علیه السلام می گوید:
(پس از ازدواج امام علیه السلام با ام الفضل) [۱] در بغداد خدمت آن حضرت که در نزد خلیفه در نهایت جلالت بود شرفیاب شدم و زندگیش را مرفه دیدم. در ذهنم خطور کرد: «اینک که امام به این زندگی مرفه رسیده است، هرگز به وطن خود (مدینه) باز نخواهد گشت.»
امام علیه السلام لحظه ای سر به زیر افکند، آنگاه سر برداشت و در حالی که رنگش از اندوه زرد شده بود، فرمود: «ای حسین! خوردن نان جوین و نمک خشن در کنار حرم جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نزد من محبوب تر است از آنچه اکنون مرا در آن می بینی.» [۲] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت:
[۱] مامون پس از شهادت حضرت رضا (ع)، مقر خلافت خود را از «طوس» به «بغداد» منتقل کرد و طی نامه ای امام جواد (ع) را به اجبار به بغداد دعوت کرد. حضرت به ناچار پذیرفت و بعد از چند روز که وارد بغداد شد، مامون او را به کاخ دعوت کرد و ام الفضل را تحمیلا به ازدواج ایشان در آورد.

[۲] بحارالانوار، ج ۵۰، ص ۴۸٫
—————————————————————————————————————————————–
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام محمد جواد؛ سید علی حسینی قمی؛ نبوغ چاپ اول ۱۳۸۱٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام جواد علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *