امامت و رهبری، حاکمان زمان

امام جواد و داوری قیافه شناسان

گفته شد که امام رضا علیه السلام تا سن ۴۷ سالگی صاحب فرزندی نشده بود و همین امر موجب تفرقه افکنی و شبهه پراکنی عده ای فریب خورده شده بود تا نسبت به شباهت حضرت جواد علیه السلام به امام رضا علیه السلام القاء شبهه کنند و حتی ناجوانمردانه تهمت زدند که حضرت جواد علیه السلام فرزند آن حضرت نیست.
امام هشتم علیه السلام فرمود: «او فرزند من است.»
آنها گفتند: «اگر چنین است پس چرا صورت او گندمگون است و اگر راست می گویی قیافه شناسان [۱] را به داوری می گیریم.
حضرت از روی ناچاری فرمود: «من به دنبال قیافه شناسان نمی فرستم، شما خود در پی آنان بفرستید اما به آنان نگویید برای چه دعوتشان کرده اید.»
یک روز بر اساس دعوت قبلی عموها، برادران، خواهران و کلیه وابستگان امام رضا علیه السلام در باغی نشستند و آن حضرت لباس گشاد کشاورزی به تن کرد و کلاهی بر سر و بیلی به دست گرفت و در گوشه ای از باغ مشغول کار شد، گویی که باغبان است و ارتباطی با حاضران ندارد.
آنگاه حضرت جواد علیه السلام را آوردند و در میان گروهی از بستگانش نشاندند، آنگاه قیافه شناسان را وارد باغ کردند و از آنان خواستند تا پدر وی را از میان آن جمع شناسایی کنند.
قیافه شناسان قیافه ها را با دقت دیدند و گفتند: «پدر این پسر در میان این گروه حاضر نیست اما این مرد عموی پدرش و این عموی خودش و این زن، عمه او می باشد. اگر پدرش نیز در اینجا باشد باید آن شخص باغبان باشد چرا که ساق های هر دو به یک گونه است.
چند لحظه بعد امام رضا علیه السلام نزد آنان آمد، قیافه شناسان همین که چهره ی آن حضرت را دیدند فریاد بر آوردند:
«هذا ابوه.»
«این مرد پدر این کودک است.»
در آن حال علی بن جعفر (عموی والا قدر امام رضا علیه السلام) از جا برخاست و بوسه بر لب های حضرت جواد علیه السلام زد و عرض کرد: «گواهی می دهم که تو در پیشگاه خدا امام ما هستی.» [۲] .
امام رضا علیه السلام از مشاهده ی آن حال به گریه افتاد و فرمود:
«یا عم! الم تسمع آبی و هو یقول، قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم، «بابی ابن خیره الاماء النوبیه الطیبه..»»
«عموجان! مگر حدیث رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را از زبان پدرم نشنیده ای که فرمود: «پدرم به قربان پسر بهترین کنیزان، که از اهالی نوبه [۳] و بسیار پاک سرشت است…»
آیا آن پسر که جدم از او خبر داده جز از نسل من خواهد بود؟»
علی بن جعفر گفت: «آری، فدایت شوم، راست می گویی.»
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] قیافه شناسی، علمی است که با مقایسه ی اندام ها و شباهت ظاهری بدن انسان، نسبت افراد را به یکدیگر در می یابند. در فقه شیعه این عمل – مگر در مواقع ضروری – حرام شمرده شده است.
[۲] اصول کافی، ج ۲، ص ۳۲۲٫
[۳] مادر امام جواد (ع) به نام خیزران زنی بافضیلت از اهالی «نوبه» (در نزدیکی مصر) و از طایفه ماریه ی قبطیه (جاریه ی رسول خدا (ص)) می باشد.
اصول کافی، ج ۲، ص ۳۲۳ – بحارالانوار، ج ۵۰، ص ۷٫
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام محمد جواد؛ سید علی حسینی قمی ؛ نبوغ چاپ اول ۱۳۸۱٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام جواد علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *