از دیدگاه اندیشمندان و بزرگان

امام جواد و نظریه مورخ و عارف هندی

در کتاب خزینهالاصفیاء در شرح احوال امام جواد (ع) چنین نقل شده است: – چون مامون عباسی وفات یافت، امام فرمود: وفات ما هم پس از پایان سی ماه اتفاق میافتد، آن چنانکه گفته بود شد. – نقل است شخصی نزد امام آمد و گفت: فلان صالح که به فلان شهر است تو را سلام میرساند، از جامههای جسم پاک شما جامه میخواهد که برای کفن خود نگاهدارد، فرمود: که حالا آن کس از گرفتن جامه بینیاز شده است. آن شخص برفت و هیچ ندانست که امام چه فرمود تا به خانه صالح رسید، شنید که به رحمت ایزدی پیوسته و دفن شده است!… – نقل است که یکی از یاران امام مهیای سفر گشت برای تودیع در نزد امام رفت، فرمود امروز هنگام سفر نیست به هر حال امروز باید درنگ کرد! بنا به دستور امام به مسافرت در آن روز نرفت، ولی دوست وی که با او همراه میشد به مسافرت رفت و از آن شهری که در آنجا بود رهسپار گردید، قضا را سیلی شبانه آمد و او را غرق کرد! [۱۵] . [ صفحه ۷۱]
برگزیده از کتاب زندگانی حضرت امام جواد (ع) و جلوههای ولایت نوشته آقای مرتضی مدرسی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *