سیره عملی و رفتاری

بخشش امام جواد و سوال خدا

مرحوم شیخ طوسی و کلینی، به نقل از علی بن ابراهیم قمی و او به نقل از پدرش، ابراهیم بن هاشم حکایت نماید:
روزی در محضر مبارک امام محمد جواد علیه السلام بودم، شخصی به نام صالح بن محمد – که از طایفه ی واقفیه بود – وارد مجلس امام علیه السلام شد و اظهار داشت:
یابن رسول الله! مبلغی به مقدار ده هزار دینار – از وجوهات شرعیه – نزد من بوده است که مومنین، آن ها را در اختیار من قرار داده بودند تا تحویل شما دهم.
ولیکن من آن ها را مصرف خود و دیگران کرده ام، اکنون تقاضامندم مرا حلال نمائید.
حضرت فرمود: حلال کردم.
ابراهیم بن هاشم گوید: همین که آن شخص از مجلس حضرت جواد بلند شد و بیرون رفت، امام علیه السلام مرا مخاطب قرار داد و فرمود: ای ابوهاشم! وقتی حقوق و اموال ما به دست یکی از این افراد می رسد – که در حقیقت، آن اموال مربوط به تمامی اهل بیت و ذریه ی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم؛ و نیز ایتام و مساکین است – در هر راهی که خواستند مصرف می کنند؛ و سپس در مجلس ما حضور می آیند و اظهار می دارند: یاابن رسول الله! تقاضا داریم که از ما بگذر و ما را حلال گردانی.
و حضرت سپس افزود: آن ها فکر می کنند که ما نمی گوئیم، حلال کردیم، ولی به خدا قسم، در روز قیامت تمامی این افراد مورد مواخذه و بازخواست خداوند متعال قرار خواهند گرفت و در سوال و جواب سختی، واقع خواهند شد. [۱] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] اصول کافی: ج ۱، ص ۵۴۸، ح ۲۷، تهذیب الاحکام: ج ۵، ص ۱۴۰، ح ۱۹، غیبت شیخ طوسی: ص ۲۱۳٫
منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام محمد جواد؛ مولف: عبدالله صالحی؛ نشر مهدی یار.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام جواد علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *