امامت و رهبری، حاکمان زمان

توطئه خلیفه عباسی بر علیه امام جواد

زرقان گفت روز دیگر ابن ابیداود به دربار خلافت رفت و به خلیفه عباسی محرمانه گفت: شخصیت و مقام بلند خلیفه را خواهانم، دستوری که درباره اجرای فتوای امام نهم شیعیان صادر فرمودید، صلاح و مصلحت مقام خلافت نبود که چنین مجلسی نتیجهاش به سود امام شیعه شود. در مسئلهای که مشکل بود، دانشمندان و علماء عصر را مقام خلافت احضار نمود و با حضور وزیران، مستوفیان، امیران، سران لشکر، بزرگان و سایر اشراف مسئله فقهی مطرح شد و هر یک بر طبق نظر و استنباط شرعی خود چیزی گفتند، در اثر تو چه مخصوص مقام خلافت به امام شیعیان و دستور اجرای حکم شرعی او در چنان مجلس مهم و باشکوه که بیشتر توده مردم حضرت جواد را امام و خلیفه الهی دانند، و خلافت عباسی را غاصب شمارند، امام شیعه که بر خلاف همه علماء و فقهاء حکم داد، مقام خلافت هم روا نبود که ترک گفته علما کند و فتوای او را اجرا نماید، انتشار این واقعه برای شیعیان و دوستدارانش حجتی شد، معتصم که سخنان قاضی القضاه بغداد را شنید، چهرهاش دگرگون شد، گفت خدا تو را جزای خیر دهد که مرا آگاه کردی از کاری که از آن غافل بودم.
برگزیده از کتاب زندگانی حضرت امام جواد (ع) و جلوههای ولایت نوشته آقای مرتضی مدرسی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *