احادیث و سخنان

حدیث امام جواد تاثیر منت و معرفی شیعه

حضرت ابومحمد، امام حسن عسکری علیه الصلوه و السلام حکایت فرماید:
روزی شخصی به حضور امام محمد بن علی الرضا علیهماالسلام وارد شد، در حالی که بسیار خوشحال به نظر می رسید.
امام جواد علیه السلام علت سرور و شادی او را سوال نمود؟
در جواب اظهار داشت: یا ابن رسول الله! از پدرت، امام رضا علیه السلام شنیدم، که فرمود: شادی انسان آن روزی است که از اموال و امکانات خود بر دیگر مومنین و خویشان صدقه ای داده و به آن ها احسان کرده باشد.
امروز تعداد ده خانوار از خانواده های فقیر و تهی دست به من مراجعه کردند؛ و به هر یک از آن ها در حد توان خود کمک نمودم و چون آن ها شاد گشتند، من هم خوشحال و مسرور می باشم.
امام محمد جواد علیه السلام به او فرمود: به جانم سوگند، تو بهترین کار نیک و احسان را انجام داده ای؛ و باید هم این چنین شادمان و مسرور باشی، مشروط بر آن که اعمال نیک خود را ضایع و حبط نگردانی.
آن شخص سوال کرد: با این که من از شیعیان و دوستان واقعی شما هستم، چگونه ممکن است که اعمال و عبادات خود را ضایع گردانم؟
امام علیه السلام فرمود: مواظب گفتار و حرکات خود باش، چون هم اکنون اعمال و رفتار نیک خود را نسبت به آن برادرانت ضایع کرده و از بین بردی.
آن شخص با حالت تعجب پرسید: چگونه باطل شد، با این که من کاری را انجام ندادم؟!
حضرت فرمود: آیا این آیه ی قرآن را تلاوت کرده ای: (یا ایها الذین آمنوا لا تبطلوا صدقاتکم بالمن و الاذی) [۱] .
یعنی؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! صدقات و کارهای نیک خود را با منت گذاری و آزار، باطل و ضایع نگردانید.
آن شخص گفت: یا ابن رسول الله! من بر کسی منت ننهاده ام؛ بلکه بدون هیچ منت و آزاری به یکایک آنان کمک و انفاق کردم؛ و هیچ گونه توقعی هم از آن ها نداشته ام!
امام جواد علیه السلام در پاسخ، فرمود: خداوند متعال فرموده: صدقات خود را به وسیله ی منت و ایذاء باطل ننمائید؛ و نفرموده است بر کسانی که صدقه می دهید، منت ننهید؛ بلکه منظور هر نوع آزار و اذیتی است که در رابطه با آن کار نیک به نوعی واقع شود.
سپس امام جواد علیه السلام افزود: آیا منت گذاری بر آن افرادی که کمک کرده ای مهم تر است، یا ایجاد اذیت و آزار نسبت به ملائکه ی مقرب الهی و مامورین ثبت اعمال و حفظ نفوس؟!
آن شخص در پاسخ گفت: بلکه این مورد اخیر مهم تر و حساس تر، و گناهش نیز افزون خواهد بود.
بعد از آن، حضرت فرمود: تو با این طرز برخورد و سخنی که این جا مطرح کردی، هم موجب آزار من و هم سبب ایذاء ملائکه شدی و با این کار، صدقات و کارهای نیک خود را ضایع و باطل گرداندی، چرا باید چنین کنی؟!
و چگونه چنین ادعای مهمی را کردی و گفتی: من از شیعیان خالص هستم؟!
آیا می دانی شیعیان خالص ما چه کسانی هستند؟
آن شخص پاسخ داد: خیر، نمی دانم.
امام علیه السلام فرمود: شیعیان خالص آن افرادی هستند که همانند حزقیل نبی، مومن باشد – که با او شیوه ی مخصوص در مقابل طاغوت و فرعون زمانش توریه کرد -؛ و نیز مومن آل فرعون، صاحب یس که خداوند درباره ی او فرموده است: (و جاء من اقصی المدینه رجل یسعی) [۲] .
یعنی؛ مردی از آن سوی مدینه با سعی و کوشش آمد.
همچنین سلمان، ابوذر، مقداد و عمار یاسر، این افراد از شیعیان خالص ما هستند، آیا تو با این افراد یکسان و مساوی هستی؟!
اکنون خودت قضاوت کن، آیا با ادعائی که کردی، موجب اذیت و آزار ما و ملائکه ی الهی نشدی؟!
آن شخص عرضه داشت: یا ابن رسول الله! من از گفتار خود پشیمان شدم و توبه می کنم، شما مرا عفو نموده و راهنمائی بفرما که چه بگویم؟
حضرت فرمود: بگو که من از دوستان و از علاقه مندان شما هستم و با دشمنان شما دشمنی خواهم بود؛ و با دوستان شما دوست می باشم.
آن شخص اظهار داشت: یا ابن رسول الله! من نیز همین را می گویم و معتقد به آن هستم و از آنچه که قبلا گفتم، توبه می کنم و عذرخواهی می نمایم.
آن گاه در پایان، امام جواد علیه السلام فرمود: هم اینک به نتیجه و ثواب صدقات و دیگر کارهای نیک خویش خواهی رسید. [۳] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] سوره ی بقره: آیه ی ۲۶۴٫
[۲] سوره ی قصص: آیه ی ۲۰٫
[۳] تفسیر الامام العسکری علیه السلام: ص ۳۱۴، ح ۱۶۰، بحارالانوار: ج ۶۵، ص ۱۵۹، تفسیر البرهان: ج ۴، ص ۲۰، ح ۴، مستدرک الوسائل: ج ۷، ص ۲۳۴، ح ۸۱۲۳٫
منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام محمد جواد؛ مولف: عبدالله صالحی؛ نشر مهدی یار.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام جواد علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *