حوادث، وقایع، هجرت, شهادت

شهادت ابی جعفر

صفحه ۵۱ از ۱۱۱
حضرت ابیجعفر بعد از مسمویت از حرارت و سوزش تن و بدن یک روز و شب را در تعب و رنج بود تا اینکه روح پاکش در
حالت شهادت و مظلومیت به جانب پروردگار و بهشت و جاودان پرواز نمود [ ۱۱۵ ] روز سهشنبه دو ساعت از روز گذشتهی ششم
ذیحجه [ ۱۱۶ ] سال دویست و بیست به سن بیست و پنج سالگی روز وفات آن جناب را به اختلاف نوشتهاند: مسعودی در اثبات
الوصیه پنجم ذی حجه نوشته و ابن خلکان در [ صفحه ۱۰۸ ] وفیات الاعیان و ابن جریر در دلائل و ابنجوزی در تذکره الخواص
۱۱۷ ] با مسعودی در این قول موافقاند ابن تغری بردی در النجوم الزاهره خود ج ۲ ص ۲۳۱ وفات آن حضرت را بیست و پنجم ]
ذیحجه نوشته و ابن جریر طبری در دلائل الامامه روز سیم ذی حجه مینویسد: کفعمی در جدول و شارح قصیده میمه ابینواس در
جدول دهم رجب ذکر کرده بعضی وفات را در اول ذیقعده و برخی در یازدهم ذیقعده و به قولی در سی ام ذیالحجه دانستهاند
چنانکه این اقوال را فاضل محقق سید عبدالرزاق موسوی المقرم در کتاب وفات [ ۱۱۸ ] امام الجواد خود متعرض است و قول مشهور
را آخر ذیالقعده میداند که کلینی در کتاب اصول کافی و ابنشهرآشوب در مناقب و طبرسی در اعلام الوری و فتال در کتاب
روضۀ الواعظین و سید جزایری در کتاب انوار نعمانیه و شهید اول در کتاب دروس و علامه حلی در کتاب انتهی و ابنحجر
عسقلانی در کتاب صواعق المحرقه به این قول متفقاند و نیز [ ۱۱۹ ] المقرم مینویسد، در شهادت حضرت ابیجعفر امام جواد
علیه السلام خلافی نیست که در خلافت معتصم سال ۲۲۰ مسموم گردیده چنانکه شیخ صدوق رضوان الله علیه در اعتقادات و ابن
شهرآشوب در مناقب ج ۲ ص ۴۳۵ و مسعودی در اثبات الوصیه ص ۱۹۰ و ابن جریر طبری در دلائل الامامه ص ۱۰۹ و حسین بن
عبدالوهاب در عنوان المعجزات ص ۱۱۸ و سید نعمت الله جزایری در انوار نعمانیه ص ۱۲۷ و سید هاشم [ صفحه ۱۰۹ ] بحرانی در
معالم الزلفی ص ۹۹ و کتاب مدینۀ المعاجز ص ۵۳۷ با این قول موافق و متفقاند و حضرت جواد الائمه تنها با مامون و معتصم
عباسی از خلفای بنیعباس معاصر بوده و معتصم پس از یکسال از دوره خلافت خود آن حضرت را از مدینه به بغداد آورده و سالی
را در بغداد بوده پس از آن به درجه رفیعه شهادت رسیده المقرم این مرثیه را در کتاب وفات امام الجواد خود در مصیبت و رثاء آن
بزرگوار درج نموده: قضی شهیدا و هو فی شبابه دس الیه السم فی شرابه افطر عن صیامه بالسم فانفطرت منه سماء العسلم فانشقت
السماء بالبکاء علی عمود الارض و السماء و انطمست نجومها حیث خبا بدر المعالی شرفا و منصبا و انتشرت کواکب السعود علی
نظام عالم الوجود و کادت الارض له تمید باهلها اذ فقد العیمد تبکی علی غربته الاملاک تنوح فی صریرها الافلاک تبکیه حزنا اعین
النجوم تلعن قاتلیه بالرجوم و ناحت العقول و الارواح بل ناحت الاضلال و الاشباح یعنی آن امام مظلوم در عنفوان جوانی به درجه
رفیع شهادت رسیده و زهر ناگواری را در شربت به او نوشانیدند و آن مظلوم روزه خود را با شربت مسموم افطار نمود و آسمان علم
از این مصیبت شکافته و منشق گردید و فلک دنیا به گریه و بکاء شکافت یافت که ستون زمین و آسمان و امام زمان از دنیای فانی
به سرای جاودان خرامید ستارههای آسمان محو و نابود گردید در آن وقت که این ماه فلک جلالت و بدر معالی شرافت و صاحب
منصب جلیل امامت سر به تیره تراب کشید و کواکب سعادت در نظام و [ صفحه ۱۱۰ ] ترتیب عالم هستی و وجود پراکنده و متفرق
گردیدند و نزدیک بود که زمین اهل خود را فروکشد وقتی که ستون و رکن اعظم خویش را از دست داد، فرشتگان و خیل ملائکه
بر غریبی او گریستند و اهل افلاک از ناله او به نوحه و فغان درآمدند چشمان ستارگان از روی اندوه در ماتم او گریسته و شهاب
ثاقب تیر لعنت بر کشندگان آن جناب پرتاب نمودند نه تنها عقول و ارواح در مصیبت او به گریه و شیون درآمدند بلکه ضلال و
اشباح و قالبهای مثالی و برزخی هم در ماتم او گریسته و عزاداری نمودند. بعد از وفات جسد مطهر آن مظلوم را از خانه بیرون
آورده در اول رحبه اسوار بن میمون از ماحیه جسر بردان به زمین گذاردند و الواثق بر آن بدن منور نماز خواند [ ۱۲۰ ] . این امر بر
حسب ظاهر بود ولی در باطن امر و عقیده صدق و حق این است که متولی امر تغسیل و تکفین و نماز او نور دیده و وصی و جانشین
آن حضرت امام هادی ابوالحسن علی بن محمد النقی علیه السلام گردیده زیرا که امر امام را جز امام عهدهدار نخواهد بود و ذوات
مشتقه از نور قدس الهی را هنگام وفات و مفارقت حیات و عروج ارواح مقدسه ایشان به مبداء حق جل شانه و عالم بالا جز کسانی
صفحه ۵۲ از ۱۱۱
که اهلیت این مقام و مرتبه را دارا هستند دیگری سزاوار نباشد، همچنانکه امام جواد در سن هفت سالگی از مدینه به خراسان برای
تجهیز و تغسیل پدر بزرگوارش مطابق احادیث و اخبار حضور یافته و به شؤن حضرت علی بن موسی الرضا والد ماجد خود قیام
فرمود و همین طور امام هادی علیه السلام از مدینه به بغداد برای تشریفات جنازه مطهر پدر مظلومش حضور یافته بدن او را غسل
داده و در امر تجهیز و [ صفحه ۱۱۱ ] تکفین او در سن شش سالگی مبادرت و اقدام نمود در اینجا حدیث مناظره حضرت علی بن
موسی الرضا علیه السلام با علی بن حمزه شاهد حال است که امام ثامن علیه السلام به او فرمود: به من بگو که آیا علی بن حسین
علیه السلام امام بود، علی بن حمزه عرض کرد، بلی پس از آن فرمود چه کس عمل او را عهدهدار گردید (یعنی دفن اجساد شهدا و
حضرت ابیعبدالله السحین علیه السلام را در کربلا) علی عرض کرد حضرت علی بن الحسین امام سجاد، امام فرمود، علی بن
الحسین آن وقت کجا بود ابن حمزه عرض کرد در کوفه و حبس عبیدالله زیاد ولیکن او از زندان درآمد در حالتی که نگاهبانان
نمیدانستند تا اینکه امر پدرش را عهدهدار گردید و بعد از آن دوباره به زندان برگردید امام ثانی فرمود آن کسی که برای علی بن
الحسین این قدرت و تمکن را داد که به کربلا آمده و امر تدفین پدرش را عهدهدار شود و برگردد هم او برای صاحب این امر
ممکن خواهد نمود که به بغداد آمده و امر پدرش را در حالتی که او در حبس و اسارت نیست عهدهدار گردد. به طوری که
مینویسند جماعت شیعه از جسد مطهر حضرت ابیجعفر امام جواد علیه السلام بهترین تشییع را نموده و آن را به مقابر قریش آورده
در جوار مرقد جد بزرگوارش حضرت موسی بن جعفر علیه السلام به خاک سپردند. امام جواد علیه السلام به اصول به مرتبه شهادت
و درجه و مقام سعادت به بهشت جاودانی خرامید ولیکن این شقاوت ابدی و رسوائی و فضاحت دائمی و سرمدی برای معتصم
بیرحم قسی القلب باقی ماند و از نام و نشان او جز لعن و نفرین خواص و عام در السنه و افواه چیزی نیست و در برابر آن نام کرام
امام جواد علیه السلام با تحیت و تعظیم و مرقد منورش مزار و طوافگاه عموم و تواضع و تکریم است و تجلیات گنبد منور او و جد
اطهرش زینت [ صفحه ۱۱۲ ] بخش دارالسلام و زیارتگاه خواص و عوام و باب مراد و قبله حاجات ارباب حاجت و دارالشفای
دردمندان و محل فیض و جای استجابت دعا برای همیشه وعلی الدوام است
برگرفته از کتاب سرور الفؤاد یا، زندگانی حضرت امام جواد محمد بن علی التقی علیه السلام نوشته: ابوالقاسم سحاب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *