امامت و رهبری، حاکمان زمان

شیوه بزدلانه معتصم برای شهادت امام جواد

بعد از آنکه حکومت دانست که روش تهی نشان دادن امامت از محتوای علمی، با استفاده از مجالس مباحثه و مناظره، به منظور از پا درآوردن امامت، برای دعوت اهلبیت (علیهمالسلام) و خط ایشان بسیار سودمند بوده است و حکومت با فراهم آوردن فضای استدلال و محاجه، به دست خود گور خود را میکنده و وسائل گسترش پیام اهلبیت (علیهمالسلام) و نفوذ آن و شناخته شدن بیشتر آن توسط مردم را فراهم میساخته، یعنی چیزی که خطری بزرگ به شمار میرفت و زیان و ورشکستگی آشکار و بزرگی در زمینه مناظره و استدلال مبتنی بر منطق و عقل و برهان برای آنان در پی داشت و این شکست در صحنههای دیگر درگیری، به خصوص در زمینهی سیاسی اثر حتمی داشت، به دست خود آنان ایجاد میشده است. و نیز پس از آنکه نظام حاکم فهمید که تکیه بر روش ترور شخصیت امام علیهالسلام و تقدس و کرامت او نزد مردم، نمیتواند چندان نتیجهبخش باشد، بلکه چه بسا در نتیجهی تعقیب این روش، بسیاری از ویژگیها و امتیازات آن حضرت علیهالسلام که این حاکمان در مخفی نگاه داشتن و محو آنها در حد امکان، کوشا بودهاند، آشکار میگردد. و همچنین بعد از آنکه در تزویر خود و متهم ساختن امام (علیهالسلام)، به منظور پیدا کردن بهانهای برای نابود ساختن امام به صورت علنی و آشکارا، به گونهای که مجال داشته باشند بعد از آن، با یک هجوم تبلیغاتی، او را بدنام کرده به تقدس او نزد مردم ضربه بزنند، شکست خوردند. بعد از تمام اینها، به این نتیجه رسیدند که با همان روشی که [ صفحه ۱۲۴] پیشینیان، با سلف صالح آن حضرت (علیهالسلام) عمل کردند، از او رهایی یابند و آن روش، خورانیدن سم به آن جناب بود. این تنها راهی بود که میتوانستند در آن گام بگذارند، بدون آنکه خود را در معرض مشکلات و خطرات قرار دهند، مشکلات و خطراتی که چه بسا حکومتشان نمیتوانست در برابر آن مقاومت کند یا اینکه به آسانی از آن بگذرد. و وسیلهای که در این راه به کار گرفتند همان دختر مامون بود، که همسر آن حضرت و به اعتقاد ما، مامور آنان در مراقبت و کنترل آن حضرت و ابزاری بود که برای اجرای چنین کاری و با دقت و در وقت مناسب، پیشبینی شده بود. و با اینکه بسیار در مخفی ساختن این نقشه و جنایت خود کوشیدند، به طوری که شیخ مفید رضوان الله علیه که مردی بزرگ و نکتهسنج بوده، در اینکه آنان این جنایت زشت را مرتکب شده باشند تردید میکند و میگوید: «گفته شده که آن حضرت مسموما رحلت نمود ولی در این باره خبری نزد من ثابت نگشته تا بدان شهادت دهم». [۱۲۴] . ولی میبینیم، بسیاری، گاه به صراحت و گاه به اشارت، گفتهاند که آنان به این جنایت دست زدهاند. [۱۲۵] بلکه همانطور که قبلا گفته شد [ صفحه ۱۲۵] این جنایت از نخستین ساعاتی که ازدواج امام با دختر مامون صورت گرفت، انتظارش میرفت. تا آنجا که امام جواد (علیه الصلاه و السلام) در شمار هشت نفر دشمن معتصم – که چنانچه گفتهاند به خاطر اتفاقات بسیاری که توام با عدد هشت بوده و برای او رخ داده است به او «مثمن» گفته شده – که او آنان را به قتل رسانیده آورده شده است. صفدی و ابنشاکر کتبی میگویند: «معتصم هشت دشمن را بکشت: بابک، باتیش، مازیار، افشین، عجیف، قاروت، رهبر رافضیان (!) و رئیس زندیقها». [۱۲۶] . و ابنطاووس علیه الرحمه در دعای روزهای ماه رمضان آورده است: «پروردگارا، بر محمد بن علی، امام مسلمین درود بفرست و آنکه دوستش داشت دوست بدار و آنکه را که با او دشمنی ورزید، دشمن بدار و بر کسی که در خون او شرکت جست عذاب مضاعف فرود آر و او معتصم است». [۱۲۷] . و ما میبینیم امام (علیهالسلام) حتی در شب وفاتش به طور غیر مستقیم دو موضوع را به مردم اعلام میکند یکی اینکه او علم غیب دارد، دوم اینکه با خدای تعالی ارتباط دارد و اینکه او از جماعتی است که خصوصیتی دارند که دیگران فاقد آن خصوصیت هستند. به طوری که روایت شده در شبی که رحلت نمود فرمود: «من امشب وفات میکنم» و سپس اضافه کرد: «ما جماعتی هستیم که هر گاه خدا دنیا را برای ما نخواهد ما را منتقل میسازد». [۱۲۸] . [ صفحه ۱۲۶]
برگرفته از کتاب نگاهی به زندگانی سیاسی امام جواد (ع)نوشته آقای علامه سید جعفر مرتضی عاملی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *