آثار, احادیث و سخنان

صحیفه امام جواد – در بیان صفات امام مهدی

اشاره
عن عبدالعظیم بن عبدالله الحسنی قال : قلت لمحمد بن علی بن موسی علیه السلام : انی لارجو ان تکون القائم من اهل بیت محمد الذی یملا الارض قسطا و عدلا کما ملئت جورا و ظلما. فقال علیه السلام : یا اباالقاسم ما منا الا و هو قائم بامر الله عزوجل، و هاد الی دین الله، و لکن القائم الذی یطهر الله عزوجل به الارض من اهل الکفر و الجحود، و یملاها عدلا و قسطا هو الذی تخفی علی الناس ولادته، و یغیب عنهم شخصه، و یحرم علیهم تسمیته، و هو سمی رسول الله صلی الله علیه و اله و کنیه. و هو الذی تطوی له الارض، و یذل له کل صعب، و یجتمع الیه من اصحابه عده اهل بدر، ثلاثمائه و ثلاثه عشر رجلا، من اقاصی البلاد، و ذلک قول الله عزوجل : «این ما تکونوا یات بکم الله جمیعا ان الله علی کل شیء قدیر». [۱۰۰] . فاذا اجتمعت له هذه العده من اهل الاخلاص اظهر الله امره، فاذا کمل له العقد – و هو عشره آلاف رجل – خرج باذن الله عزوجل، فلا یزال یقتل اعداء الله حتی یرضی الله عزوجل. قال عبدالعظیم : فقلت له : یا سیدی و کیف یعلم ان الله عزوجل قد رضی؟ قال : یلقی فی قلبه الرحمه، فاذا دخل المدینه اخرج اللات و العزی فاحرقهما.
کلام آن حضرت در بیان صفات امام مهدی
عبدالعظیم بن عبدالله حسنی گوید : به امام جواد علیه السلام عرض کردم : امید دارم که قائم آل محمد علیه السلام که زمین را از عدل و داد پر میکند همچنانکه از جور و ستم پر شده باشد، شما باشید. امام فرمود : ای اباالقاسم تمامی ما اهل بیت قیام کننده به امر الهی و هدایتگر به دین او میباشیم، و اما قائمی که خداوند به وسیلهی او زمین را از کافران و منکران پاک میگرداند و آن را از عدل و داد پر میکند، او کسی است که ولادتش بر مردم مخفی میماند و شخصش از آنان غائب میگردد، و بردن نامش بر ایشان حرام است، و او همنام و هم کنیهی پیامبر است. و او کسی است که زمین برای او درهم پیچیده میشود، و هر سختی برایش آسان میگردد، و اصحابش به تعداد اصحاب بدر یعنی سیصد و سیزده نفر میباشند که از شهرهای دور کنار او جمع میگردند، و این تاویل آیهی قرآن است که میفرماید : «هر جا باشید خداوند شما را گرد هم میآورد به درستی که خداوند بر هر کار قادر و تواناست». هرگاه این تعداد از اصحاب که مخلص میباشند گرد او جمع شوند خداوند امرش را ظاهر و آشکار میگرداند، و هنگامی که تعداد ده هزار نفر برای او جمع شدند به اجازهی الهی خروج میکند و دشمنان خدا را پیاپی به قتل میرساند تا خداوند بزرگ خشنود گردد. عبدالعظیم گوید : گفتم : ای مولایم چگونه مییابد که خدای بزرگ خشنود شده است؟ فرمود : در قلبش مهربانی و عطوفت القا میکند، و هنگامی که داخل شهر مدینه شد لات (اولی) و عزی (دومی) را خارج کرده و آنان را میسوزاند.
گزیدهای از گفتار آن حضرت
برگرفته از کتاب صحیفه امام جواد علیه السلام نوشته: جواد قیومی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *