حوادث، وقایع، هجرت

قیام علی بن محمد بن جعفر الصادق زمان امام جواد

در زمان مامون بود که او نیز راه پدرش را دنبال کرد و آسایش را از دژخیمان ستمکار و جلادان حکومت عباسی سلب نمود. ابوعبدالله برادر ابوالسرایا، انقلابی بزرگ زمان از او حمایت می کرد و در کوفه فعالیت های خود را عملی می ساختند، و این برنامه از اوایل قرن سوم هجری حدود سال ۲۰۲ آغاز گردید و همچنان ادامه یافت. در آن زمان یکی از علویها به نام عباس بن موسی الکاظم علیه السلام حاکم کوفه کرده بودند برای آنکه مردم را بدین وسیله فریب دهند و اینکه بگویند حکومت اهل دین و خدا و اهل بیت پیغمبر صلی الله علیه و آله است و مامون به فرزندان علی علیه السلام امکان هر موقعیتی را داده است. حضرت رضا علیه السلام را ولیعهد نموده و عباس برادر آن امام را حکومت کوفه بخشیده است. به آن حاکم دستور داده بودند که مردم را آرام کند، و آنها را به سوی خلیفه مامون و سپس ولیعهدی حضرت رضا علیه السلام دعوت کند، یعنی اول مامون را تایید کند، سپس به حضرت رضا علیه السلام بپردازد، ولی مردم کوفه که نسبت به این سیاست و [ صفحه ۱۶۴] تاکتیک مامون خوش بین نبودند، به این حاکم علوی پاسخ مثبت ندادند و به او گفتند: اگر ابتدا مردم را به سوی مامون دعوت می کنی و بعد از مامون برادرت امام رضا علیه السلام را عنوان می کنی، ما کاری به کارت نخواهیم داشت و دعوتت را نمی پذیریم ولی اگر ما را برای دعوت به برادرت یا یکی دیگر از خاندانت یا حتی خودت بخوانی، حاضریم و با تو بیعت خواهیم کرد. [۲۲۸] . و این به خاطر روح انقلابی شیعیان کوفه بود که یک لحظه حاضر نبودند با این حکومتهای طاغوتی و شیطانی سازش داشته باشند. شیعیان کوفه همگام با علی بن محمد انقلابی بزرگ راه تلاش خود را در پیش گرفتند و حتی علیه آن علوی سازشکار، عباس بن موسی علیه السلام عصیان کردند. در نبردها و درگیریهای وسیعی که پیش آمد، بالاخره اباعبدالله برادر ابی السرایا کشته شد. [۲۲۹] و عباس پسر امام موسی بن جعفر علیه السلام هم در این برخوردها کشته شد و این باعث اختلافاتی میان گروههای شیعه گردید، و همچنان علی بن محمد انقلابات شیعه را رهبری می کرد. [۲۳۰] .
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگانی و دوران امام محمد تقی علیه السلام نوشته: فضل الله صلواتی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *