ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

کودکی امام جواد

امام نهم با آن که کودکی خردسال بود که پدرش از جهان درگذشت با این حال هرگز بازی ها و کارهای کودکانه و عبث از او دیده نشد، بلکه او مظهر شکوه و جلال و صاحب عزت و اقتدار بود.
علی بن حسان می گوید:
مقداری اسباب بازی کودکانه که بعضی از آنها از نقره ی گرانقیمت بود با خود برداشتم تا به حضرت جواد علیه السلام که کودکی خردسال بود هدیه نمایم. چون به محضرش رسیدم سلام کردم، او جواب سلام مرا داد ولی چهره اش گرفته و ناراحت بود. به من نفرمود بنشین، اما من به نزدیکش رفتم. ناگاه اسباب بازی ها از جیبم به زمین افتاد. آن حضرت با نگاهی آنچنان تند به من نگریست که وجود مرا ترس فرا گرفت. آنگاه اسباب بازی ها را به چپ و راست انداخت و فرمود:
«ما لهذا خلقنی الله، ما انا و اللعب؟»
«خداوند مرا برای بازی نیافریده، مرا به بازی های کودکانه چکار؟»
علی بن حسان گوید:
من با شرمندگی عذرخواهی کردم و از محضرش بیرون آمدم. [۱] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت:
[۱] بحارالانوار، ج ۵۰، ص ۵۹٫
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام محمد جواد؛ سید علی حسینی قمی ؛ نبوغ چاپ اول ۱۳۸۱٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام جواد علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *